Ελκώδης Κολίτιδα και Νόσος Crohn: Διάγνωση, θεραπεία και παρακολούθηση

Τι είναι οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου

Η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος Crohn αποτελούν τις δύο κύριες μορφές φλεγμονώδους νόσου του εντέρου. Είναι χρόνιες παθήσεις στις οποίες το ανοσοποιητικό σύστημα συμμετέχει σε επίμονη ή υποτροπιάζουσα φλεγμονή του πεπτικού. Η πορεία τους χαρακτηρίζεται από περιόδους έξαρσης και ύφεσης, αλλά διαφέρει σημαντικά από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Δεν πρόκειται για απλές «κολίτιδες» από διατροφή ή στρες. Η αιτία είναι πολυπαραγοντική και συνδέεται με γενετική προδιάθεση, το μικροβίωμα, το ανοσοποιητικό σύστημα και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Το στρες μπορεί να επηρεάσει τα συμπτώματα και τη λειτουργικότητα, αλλά δεν αποτελεί τη μοναδική αιτία της νόσου.

Η έγκαιρη διάγνωση και η αποτελεσματική καταστολή της φλεγμονής μειώνουν τον κίνδυνο αναιμίας, υποθρεψίας, στενώσεων, συριγγίων, νοσηλειών και χειρουργικών επεμβάσεων.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ελκώδους κολίτιδας και Crohn

Η ελκώδης κολίτιδα περιορίζεται στο παχύ έντερο και συνήθως αρχίζει από το ορθό, επεκτεινόμενη συνεχόμενα προς τα πάνω. Η φλεγμονή αφορά κυρίως την εσωτερική επιφάνεια του εντέρου. Ανάλογα με την έκταση, μπορεί να υπάρχει πρωκτίτιδα, αριστερή κολίτιδα ή εκτεταμένη κολίτιδα.

Η νόσος Crohn μπορεί να προσβάλει οποιοδήποτε τμήμα από το στόμα έως τον πρωκτό, συχνότερα όμως το τελικό λεπτό έντερο και το παχύ έντερο. Η φλεγμονή είναι συχνά τμηματική, με υγιή σημεία ανάμεσα σε πάσχουσες περιοχές, και μπορεί να επεκτείνεται σε όλο το πάχος του εντερικού τοιχώματος.

Για αυτό η Crohn μπορεί να προκαλέσει στενώσεις, αποστήματα και συρίγγια. Η ελκώδης κολίτιδα συνδέεται συχνότερα με αιματηρή διάρροια και επείγουσα ανάγκη για κένωση. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις στις οποίες η ακριβής ταξινόμηση απαιτεί χρόνο και συνδυασμό εξετάσεων.

Συμπτώματα ελκώδους κολίτιδας

Συχνά συμπτώματα είναι η διάρροια με αίμα ή βλέννα, η επείγουσα ανάγκη για τουαλέτα, οι νυχτερινές κενώσεις, ο κοιλιακός πόνος και το αίσθημα ατελούς κένωσης. Σε πρωκτίτιδα μπορεί να υπάρχει έντονη επιθυμία για κένωση με μικρή ποσότητα κοπράνων ή μόνο αίμα και βλέννα.

Σε εκτεταμένη ή σοβαρή νόσο μπορεί να εμφανιστούν πυρετός, ταχυκαρδία, απώλεια βάρους, αναιμία και έντονη κόπωση. Η βαρύτητα δεν κρίνεται μόνο από τον αριθμό των κενώσεων, αλλά από τη συνολική κλινική εικόνα και τους δείκτες φλεγμονής.

Η οξεία σοβαρή ελκώδης κολίτιδα είναι επείγουσα κατάσταση που συχνά απαιτεί νοσηλεία, ενδοφλέβια θεραπεία και στενή συνεργασία γαστρεντερολόγου και χειρουργού.

Συμπτώματα νόσου Crohn

Η νόσος Crohn μπορεί να προκαλέσει χρόνια διάρροια, κοιλιακό πόνο, απώλεια βάρους, πυρετό, κόπωση και αναιμία. Όταν προσβάλλεται το τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου, ο πόνος συχνά εντοπίζεται στη δεξιά κάτω κοιλιά, χωρίς αυτό να είναι απόλυτο.

Στενώσεις μπορεί να προκαλέσουν φούσκωμα, κωλικοειδή πόνο, ναυτία και εμέτους μετά τα γεύματα. Συρίγγια ή αποστήματα μπορεί να οδηγήσουν σε πυρετό, πόνο ή έκκριση. Η περιπρωκτική Crohn μπορεί να εμφανιστεί με ραγάδες, αποστήματα, συρίγγια ή επίμονο πόνο γύρω από τον πρωκτό.

Η Crohn του λεπτού εντέρου μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση σιδήρου, βιταμίνης Β12 και άλλων θρεπτικών συστατικών, οδηγώντας σε αναιμία ή υποθρεψία.

Εκδηλώσεις έξω από το έντερο

Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου μπορεί να επηρεάζει αρθρώσεις, δέρμα, μάτια, ήπαρ και χοληφόρα. Πόνος και πρήξιμο αρθρώσεων, επώδυνα ερυθρά οζίδια στο δέρμα, άφθες ή φλεγμονή των ματιών πρέπει να αναφέρονται στον θεράποντα.

Ορισμένες εκδηλώσεις ακολουθούν τη δραστηριότητα του εντέρου, ενώ άλλες έχουν ανεξάρτητη πορεία. Η πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα συνδέεται συχνότερα με ελκώδη κολίτιδα και απαιτεί ειδική παρακολούθηση.

Έντονος πόνος ή ερυθρότητα στο μάτι με φωτοφοβία χρειάζεται άμεση οφθαλμολογική αξιολόγηση, επειδή ορισμένες οφθαλμικές επιπλοκές μπορεί να απειλήσουν την όραση.

Πώς τίθεται η διάγνωση

Η διάγνωση δεν βασίζεται σε μία μοναδική εξέταση. Ο γαστρεντερολόγος συνδυάζει το ιστορικό, την κλινική εξέταση, αιματολογικό έλεγχο, εξετάσεις κοπράνων, ενδοσκόπηση, βιοψίες και, όταν χρειάζεται, απεικόνιση λεπτού εντέρου.

Πρέπει να αποκλειστούν λοιμώξεις, ιδιαίτερα πριν από την έναρξη ανοσοκατασταλτικής θεραπείας ή όταν ένας ήδη διαγνωσμένος ασθενής εμφανίζει ξαφνική επιδείνωση. Ορισμένα φάρμακα, η κοιλιοκάκη, η ισχαιμία και άλλες κολίτιδες μπορούν να μιμηθούν μέρος της εικόνας.

Η διάγνωση και η ταξινόμηση μπορεί να αναθεωρηθούν όταν προκύπτουν νέα ενδοσκοπικά, ιστολογικά ή απεικονιστικά δεδομένα.

Αιματολογικές εξετάσεις

Η γενική αίματος μπορεί να δείξει αναιμία, αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων ή αιμοπεταλίων. Η CRP και η ταχύτητα καθίζησης χρησιμοποιούνται ως δείκτες συστηματικής φλεγμονής, αλλά μπορεί να είναι φυσιολογικές σε ορισμένους ασθενείς με ενεργή νόσο.

Ο σίδηρος, η φερριτίνη, η βιταμίνη Β12, το φυλλικό οξύ, η αλβουμίνη και οι ηλεκτρολύτες βοηθούν στην εκτίμηση θρέψης και επιπλοκών. Οι ηπατικές δοκιμασίες είναι χρήσιμες τόσο για συνοδά νοσήματα όσο και για την ασφάλεια της θεραπείας.

Οι εξετάσεις αίματος δεν αντικαθιστούν την ενδοσκόπηση, αλλά βοηθούν στην εκτίμηση της δραστηριότητας και στην παρακολούθηση.

Καλπροτεκτίνη κοπράνων

Η καλπροτεκτίνη είναι δείκτης εντερικής φλεγμονής και μπορεί να βοηθήσει στη διάκριση φλεγμονώδους νόσου από σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Χρησιμοποιείται επίσης για παρακολούθηση ανταπόκρισης και πιθανής υποτροπής.

Ένα αυξημένο αποτέλεσμα δεν είναι ειδικό μόνο για IBD. Λοιμώξεις, αντιφλεγμονώδη φάρμακα και άλλες παθήσεις μπορούν να το επηρεάσουν. Αντίστοιχα, μια μεμονωμένη χαμηλή τιμή δεν πρέπει να ερμηνεύεται χωρίς το κλινικό πλαίσιο.

Η διαδοχική πορεία της καλπροτεκτίνης συχνά είναι πιο χρήσιμη από μία απομονωμένη μέτρηση.

Κολονοσκόπηση και βιοψίες

Η ειλεοκολονοσκόπηση επιτρέπει εξέταση του παχέος εντέρου και του τελικού ειλεού. Καταγράφονται η έκταση, η βαρύτητα και η μορφολογία της φλεγμονής, ενώ λαμβάνονται πολλαπλές βιοψίες από πάσχουσες και φαινομενικά υγιείς περιοχές.

Η ιστολογία βοηθά να επιβεβαιωθεί η χρόνια φλεγμονή, να αποκλειστούν άλλες αιτίες και να αξιολογηθεί δυσπλασία κατά την επιτήρηση. Η βιοψία δεν σημαίνει αυτομάτως υποψία καρκίνου.

Σε οξεία σοβαρή κολίτιδα μπορεί να προτιμηθεί περιορισμένη ενδοσκόπηση αντί πλήρους κολονοσκόπησης, για λόγους ασφάλειας.

Απεικόνιση λεπτού εντέρου

Στη νόσο Crohn, η μαγνητική εντερογραφία, η αξονική εντερογραφία ή ο εντερικός υπέρηχος μπορούν να αξιολογήσουν τμήματα που δεν είναι προσβάσιμα με την κολονοσκόπηση. Δείχνουν πάχυνση τοιχώματος, στενώσεις, αποστήματα και συρίγγια.

Η μαγνητική τομογραφία αποφεύγει την ιονίζουσα ακτινοβολία και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε νεότερους ασθενείς που χρειάζονται επαναλαμβανόμενους ελέγχους. Η αξονική είναι συχνά χρήσιμη σε επείγοντα περιστατικά.

Η ενδοσκοπική κάψουλα μπορεί να βοηθήσει σε επιλεγμένες περιπτώσεις, αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται όταν υπάρχει υποψία σημαντικής στένωσης χωρίς προηγούμενο έλεγχο βατότητας.

Στόχοι της σύγχρονης θεραπείας

Στόχος δεν είναι μόνο να σταματήσει προσωρινά η διάρροια. Η θεραπεία επιδιώκει κλινική ύφεση χωρίς κορτικοστεροειδή, ομαλοποίηση δεικτών φλεγμονής και, όπου είναι εφικτό, επούλωση του βλεννογόνου.

Η επίτευξη αντικειμενικού ελέγχου της φλεγμονής μειώνει τον κίνδυνο νοσηλείας, χειρουργείου και μόνιμης βλάβης. Για αυτό η θεραπεία μπορεί να χρειάζεται προσαρμογή ακόμη και όταν ο ασθενής αισθάνεται σχετικά καλά αλλά οι δείκτες παραμένουν παθολογικοί.

Η στρατηγική είναι εξατομικευμένη με βάση τη βαρύτητα, την έκταση, τις προηγούμενες θεραπείες, τις επιπλοκές και τις προτιμήσεις του ασθενούς.

Αμινοσαλικυλικά

Η μεσαλαζίνη αποτελεί βασική θεραπεία για ήπια έως μέτρια ελκώδη κολίτιδα. Μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα, τοπικά με υπόθετο ή κλύσμα, ή σε συνδυασμό, ανάλογα με την έκταση της νόσου.

Η τοπική θεραπεία είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην πρωκτίτιδα και στην αριστερή κολίτιδα. Η σωστή τεχνική και η συνέπεια στη λήψη επηρεάζουν σημαντικά το αποτέλεσμα.

Τα αμινοσαλικυλικά δεν έχουν τον ίδιο καθιερωμένο ρόλο στη θεραπεία της νόσου Crohn. Η χρήση τους πρέπει να βασίζεται στη συγκεκριμένη διάγνωση και όχι μόνο στη γενική λέξη «κολίτιδα».

Κορτικοστεροειδή

Τα κορτικοστεροειδή χρησιμοποιούνται για την ταχεία καταστολή μέτριας ή σοβαρής έξαρσης. Μπορεί να χορηγηθούν τοπικά, από το στόμα ή ενδοφλέβια, ανάλογα με τη βαρύτητα.

Δεν είναι κατάλληλα για μακροχρόνια διατήρηση ύφεσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως οστεοπόρωση, λοιμώξεις, υπεργλυκαιμία, αύξηση βάρους και καταστολή επινεφριδίων. Η συχνή ανάγκη για κορτιζόνη δείχνει ότι η βασική θεραπεία πρέπει να επανεκτιμηθεί.

Η διακοπή μετά από παρατεταμένη χρήση γίνεται σταδιακά και μόνο με ιατρικό σχέδιο.

Ανοσοτροποποιητικά και στοχευμένες θεραπείες

Θειοπουρίνες και άλλοι ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε επιλεγμένες περιπτώσεις, κυρίως για διατήρηση ύφεσης ή σε συνδυασμό με βιολογική θεραπεία. Απαιτούν αιματολογική και ηπατική παρακολούθηση.

Οι βιολογικοί παράγοντες στοχεύουν συγκεκριμένα μόρια της φλεγμονής, όπως ο TNF, οι ιντεγκρίνες ή οι ιντερλευκίνες. Υπάρχουν επίσης από του στόματος μικρά μόρια, όπως αναστολείς JAK και άλλοι στοχευμένοι παράγοντες.

Η επιλογή εξαρτάται από τον τύπο και τη βαρύτητα της νόσου, προηγούμενες αποτυχίες, συνοδά νοσήματα, κίνδυνο λοιμώξεων και τρόπο χορήγησης. Η θεραπεία δεν επιλέγεται μόνο με βάση ποιο φάρμακο είναι «ισχυρότερο».

Έλεγχος πριν από ανοσοκατασταλτική θεραπεία

Πριν από βιολογικό ή άλλο ανοσοκατασταλτικό έλεγχο, εξετάζονται φυματίωση, ηπατίτιδα Β και άλλες λοιμώξεις ανάλογα με τον παράγοντα κινδύνου. Ελέγχεται επίσης η εμβολιαστική κάλυψη.

Τα ζωντανά εμβόλια μπορεί να αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια ορισμένων θεραπειών, για αυτό είναι καλύτερο να οργανώνονται πριν από την ανοσοκαταστολή όταν είναι δυνατό. Τα μη ζωντανά εμβόλια γενικά παραμένουν σημαντικά.

Ο ασθενής πρέπει να ενημερώνει έγκαιρα για πυρετό, επίμονη λοίμωξη, νέα φάρμακα ή προγραμματισμένη επέμβαση.

Παρακολούθηση της θεραπείας

Η ανταπόκριση αξιολογείται με συμπτώματα, εξετάσεις αίματος, καλπροτεκτίνη και κατά διαστήματα ενδοσκόπηση ή απεικόνιση. Η απλή βελτίωση των συμπτωμάτων δεν αρκεί πάντα, επειδή μπορεί να παραμένει υποκλινική φλεγμονή.

Σε ορισμένα φάρμακα μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέτρηση επιπέδων και αντισωμάτων όταν υπάρχει απώλεια ανταπόκρισης ή υποψία ανεπαρκούς έκθεσης. Η εξέταση δεν χρειάζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους.

Η τήρηση της θεραπείας, η σωστή τεχνική ενέσεων και η αποφυγή αυθαίρετων διακοπών αποτελούν βασικά στοιχεία επιτυχίας.

Διατροφή και θρέψη

Δεν υπάρχει μία δίαιτα που θεραπεύει όλες τις μορφές IBD. Σε ύφεση συστήνεται ισορροπημένη, επαρκής διατροφή χωρίς αδικαιολόγητους αποκλεισμούς. Οι ανάγκες αλλάζουν όταν υπάρχει στένωση, έντονη διάρροια, χειρουργείο ή υποθρεψία.

Κατά την έξαρση μπορεί να χρειαστούν προσωρινές προσαρμογές στη σύσταση, στις ίνες ή στη λακτόζη, ανάλογα με τα συμπτώματα. Οι περιορισμοί πρέπει να επανεξετάζονται ώστε να μην εξελιχθούν σε μόνιμη φτωχή διατροφή.

Η αποκλειστική εντερική διατροφή έχει καθιερωμένο ρόλο κυρίως στην παιδιατρική Crohn και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε επιλεγμένους ενήλικες. Συνεργασία με διαιτολόγο είναι χρήσιμη όταν υπάρχει απώλεια βάρους ή πολύπλοκος περιορισμός.

Κάπνισμα και νόσος Crohn

Το κάπνισμα επιδεινώνει τη νόσο Crohn, αυξάνει τις εξάρσεις, τον κίνδυνο χειρουργείου και την υποτροπή μετά από επέμβαση. Η διακοπή καπνίσματος αποτελεί ουσιαστικό μέρος της θεραπείας.

Παρότι η σχέση καπνίσματος με την ελκώδη κολίτιδα είναι διαφορετική, το κάπνισμα δεν αποτελεί θεραπευτική επιλογή. Οι συνολικοί καρδιαγγειακοί, πνευμονικοί και καρκινικοί κίνδυνοι υπερβαίνουν οποιαδήποτε παρατηρούμενη συσχέτιση.

Η υποστήριξη διακοπής πρέπει να προσφέρεται οργανωμένα και όχι μόνο ως γενική συμβουλή.

Κύηση και γονιμότητα

Οι περισσότεροι ασθενείς με καλά ελεγχόμενη νόσο μπορούν να έχουν φυσιολογική κύηση. Η ενεργή φλεγμονή κατά τη σύλληψη συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών, για αυτό είναι σημαντικός ο προγραμματισμός σε περίοδο ύφεσης.

Πολλές θεραπείες μπορούν να συνεχιστούν στην κύηση, ενώ ορισμένες αντενδείκνυνται και πρέπει να διακοπούν εγκαίρως. Καμία αλλαγή δεν γίνεται χωρίς συνεννόηση με γαστρεντερολόγο και μαιευτήρα.

Η αυθαίρετη διακοπή αποτελεσματικής θεραπείας μπορεί να προκαλέσει έξαρση, η οποία συχνά είναι πιο επικίνδυνη για τη μητέρα και το έμβρυο από τη συνέχιση κατάλληλου φαρμάκου.

Πότε χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση

Στην ελκώδη κολίτιδα, χειρουργείο μπορεί να χρειαστεί σε οξεία σοβαρή νόσο που δεν ανταποκρίνεται, σε τοξικό μεγάκολο, διάτρηση, ανεξέλεγκτη αιμορραγία ή δυσπλασία και καρκίνο. Η αφαίρεση του παχέος εντέρου εξαλείφει την κολίτιδα, αλλά είναι μεγάλη επέμβαση με σημαντικές επιλογές αποκατάστασης.

Στη νόσο Crohn, χειρουργείο μπορεί να χρειαστεί για στενώσεις, απόφραξη, αποστήματα, συρίγγια ή νόσο που δεν ελέγχεται φαρμακευτικά. Η επέμβαση δεν θεραπεύει οριστικά την Crohn, επειδή η φλεγμονή μπορεί να επανεμφανιστεί σε άλλο σημείο.

Η έγκαιρη συνεργασία με χειρουργό δεν σημαίνει αποτυχία. Επιτρέπει καλύτερο προγραμματισμό και αποφεύγει επείγουσες επεμβάσεις όταν είναι δυνατό.

Πρόληψη καρκίνου παχέος εντέρου

Η μακροχρόνια κολίτιδα αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου παχέος εντέρου, ιδιαίτερα όταν η νόσος είναι εκτεταμένη, ενεργή για πολλά χρόνια ή συνυπάρχει πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα.

Η επιτήρηση με κολονοσκόπηση αρχίζει συνήθως περίπου οκτώ χρόνια μετά την έναρξη κολίτιδας που εκτείνεται πέρα από το ορθό, με εξατομικευμένα διαστήματα. Σε πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα ο έλεγχος είναι συχνότερος και αρχίζει νωρίτερα.

Η σύγχρονη επιτήρηση χρησιμοποιεί υψηλής ευκρίνειας ενδοσκόπηση και στοχευμένες βιοψίες ύποπτων περιοχών. Η καλή καταστολή της φλεγμονής αποτελεί επίσης μέρος της πρόληψης.

Ψυχική υγεία και ποιότητα ζωής

Η αβεβαιότητα, η επείγουσα ανάγκη για τουαλέτα, η κόπωση και ο φόβος έξαρσης μπορεί να επηρεάζουν εργασία, σχέσεις και ταξίδια. Άγχος και κατάθλιψη είναι συχνότερα σε χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις και αξίζουν αξιολόγηση.

Η ψυχολογική υποστήριξη δεν αντικαθιστά την αντιφλεγμονώδη θεραπεία, αλλά μπορεί να βελτιώσει την προσαρμογή, τη συμμόρφωση και τη λειτουργικότητα. Ο ασθενής πρέπει να αισθάνεται ότι μπορεί να συζητήσει ανοιχτά την επίδραση της νόσου.

Ρεαλιστικός στόχος είναι η ζωή με όσο το δυνατόν λιγότερους περιορισμούς και όχι απλώς η αποφυγή νοσηλείας.

Πότε απαιτείται άμεση αξιολόγηση

Πολλές αιματηρές κενώσεις, υψηλός πυρετός, ταχυκαρδία, έντονος κοιλιακός πόνος, διάταση, επίμονοι έμετοι, αδυναμία λήψης υγρών ή σοβαρή αφυδάτωση απαιτούν άμεση ιατρική εκτίμηση.

Στη νόσο Crohn, ξαφνικός πόνος με πυρετό μπορεί να υποδηλώνει απόστημα ή διάτρηση. Πόνος και πρήξιμο γύρω από τον πρωκτό μπορεί να σχετίζονται με περιπρωκτικό απόστημα και δεν πρέπει να αναβάλλονται.

Ο ήδη διαγνωσμένος ασθενής δεν πρέπει να θεωρεί ότι κάθε επιδείνωση είναι απλή έξαρση. Λοίμωξη, απόφραξη ή ανεπιθύμητη ενέργεια φαρμάκου μπορεί να προκαλεί παρόμοια εικόνα.

Παρακολούθηση στην Κοζάνη

Η φροντίδα της IBD απαιτεί συνέχεια, με σαφές σχέδιο εξετάσεων, θεραπευτικούς στόχους και έγκαιρη προσαρμογή όταν η φλεγμονή παραμένει ενεργή. Η επικοινωνία ανάμεσα σε γαστρεντερολόγο, χειρουργό, διαιτολόγο και άλλους ειδικούς είναι συχνά σημαντική.

Στο ιατρείο του Σκόρδα Νικ. Κωνσταντίνου, Γαστρεντερολόγου – Επεμβατικού Ενδοσκόπου – Ηπατολόγου στην Κοζάνη, η αξιολόγηση βασίζεται στην έκταση, τη βαρύτητα, τις προηγούμενες θεραπείες και τις ανάγκες του ασθενούς.

Το άρθρο είναι ενημερωτικό και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική εξέταση ή την επείγουσα φροντίδα όταν υπάρχουν σοβαρά συμπτώματα.

Χρήσιμες εσωτερικές συνδέσεις

• Κολονοσκόπηση
• Αναλυτικός οδηγός κολονοσκόπησης
• Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου
• Επικοινωνία

Συχνές ερωτήσεις

Είναι το ίδιο η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος Crohn;

Όχι. Η ελκώδης κολίτιδα περιορίζεται στο παχύ έντερο, ενώ η Crohn μπορεί να προσβάλει οποιοδήποτε τμήμα του πεπτικού και όλο το πάχος του τοιχώματος.

Θεραπεύονται οριστικά;

Οι φαρμακευτικές θεραπείες ελέγχουν τη φλεγμονή και διατηρούν ύφεση. Η κολεκτομή εξαλείφει την ελκώδη κολίτιδα, ενώ η Crohn μπορεί να υποτροπιάσει μετά από χειρουργείο.

Χρειάζεται πάντα βιολογική θεραπεία;

Όχι. Η επιλογή εξαρτάται από τη βαρύτητα, την έκταση, τους παράγοντες κινδύνου και την ανταπόκριση σε προηγούμενες θεραπείες.

Μπορώ να διακόψω τη θεραπεία όταν αισθάνομαι καλά;

Όχι χωρίς ιατρική οδηγία. Μπορεί να υπάρχει ενεργή φλεγμονή χωρίς έντονα συμπτώματα και η διακοπή αυξάνει τον κίνδυνο υποτροπής.

Υπάρχει ειδική δίαιτα;

Δεν υπάρχει μία δίαιτα για όλους. Η διατροφή προσαρμόζεται στη δραστηριότητα, στις στενώσεις, στις ελλείψεις και στην ανοχή του ασθενούς.

Πότε χρειάζεται άμεση βοήθεια;

Σε πολλές αιματηρές κενώσεις, υψηλό πυρετό, έντονο πόνο, διάταση, επίμονο έμετο, σοβαρή αφυδάτωση ή πιθανό απόστημα.