Τι είναι ο καρκίνος του στομάχου
Ο καρκίνος του στομάχου είναι κακοήθης όγκος που αναπτύσσεται στον γαστρικό βλεννογόνο. Ο συχνότερος τύπος είναι το αδενοκαρκίνωμα, ενώ σπανιότερα εμφανίζονται λεμφώματα, νευροενδοκρινείς όγκοι και στρωματικοί όγκοι. Η θέση, το βάθος, η ιστολογία και η παρουσία μεταστάσεων καθορίζουν τη θεραπεία. Οι πρώιμες βλάβες μπορεί να αντιμετωπιστούν ενδοσκοπικά ή χειρουργικά, ενώ η προχωρημένη νόσος απαιτεί συστηματική ογκολογική θεραπεία.
Πρώιμα συμπτώματα
Στα αρχικά στάδια τα συμπτώματα είναι συχνά ήπια και μη ειδικά: δυσπεψία, επιγαστρική ενόχληση, φούσκωμα, μειωμένη όρεξη ή πρώιμος κορεσμός. Η απουσία έντονου πόνου δεν αποκλείει σοβαρή νόσο. Για αυτό η επιμονή ή η αλλαγή ενός παλαιού συμπτώματος χρειάζεται αξιολόγηση, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν παράγοντες κινδύνου.
Σημεία συναγερμού
Ανεξήγητη απώλεια βάρους, σιδηροπενική αναιμία, μαύρα κόπρανα, αιματέμεση, επίμονος έμετος, δυσφαγία ή προοδευτική επιδείνωση απαιτούν έγκαιρη γαστροσκόπηση. Αιμορραγία με ζάλη, λιποθυμία ή ταχυκαρδία είναι επείγον περιστατικό. Νέα συμπτώματα σε μεγαλύτερη ηλικία ή ισχυρό οικογενειακό ιστορικό αυξάνουν την ανάγκη για άμεσο έλεγχο.
Παράγοντες κινδύνου
Σημαντικοί παράγοντες είναι η λοίμωξη από H. pylori, η ατροφική γαστρίτιδα, η γαστρική εντερική μεταπλασία, το κάπνισμα και το οικογενειακό ιστορικό. Κίνδυνος υπάρχει επίσης σε ορισμένα κληρονομικά σύνδρομα, μετά από προηγούμενη γαστρική χειρουργική και σε αυτοάνοση γαστρίτιδα. Η διατροφή με πολύ αλάτι και καπνιστά ή έντονα επεξεργασμένα τρόφιμα έχει επίσης συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο.
Ο ρόλος του H. pylori
Το H. pylori είναι ο σημαντικότερος τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου. Η χρόνια φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε ατροφία, μεταπλασία και δυσπλασία. Η εκρίζωση μειώνει τον μελλοντικό κίνδυνο, ιδιαίτερα πριν αναπτυχθούν εκτεταμένες προκαρκινικές αλλοιώσεις. Ακόμη και όταν υπάρχει μεταπλασία, η θεραπεία παραμένει σημαντική, αλλά δεν καταργεί την ανάγκη επιτήρησης υψηλού κινδύνου.
Κληρονομικός διάχυτος καρκίνος
Ο κληρονομικός διάχυτος καρκίνος σχετίζεται κυρίως με μεταλλάξεις CDH1 και σπανιότερα CTNNA1. Υποψία υπάρχει σε διάχυτους καρκίνους νεαρής ηλικίας, πολλαπλά περιστατικά στην οικογένεια ή συνδυασμό με λοβιακό καρκίνο μαστού. Η αξιολόγηση απαιτεί γενετική συμβουλευτική, εξειδικευμένη επιτήρηση και, σε επιλεγμένους φορείς, συζήτηση προφυλακτικής γαστρεκτομής.
Γαστροσκόπηση και βιοψίες
Η γαστροσκόπηση με πολλαπλές βιοψίες είναι η βασική εξέταση. Καταγράφονται θέση, μέγεθος, μορφολογία, έκταση και πιθανή διήθηση. Η υψηλής ευκρίνειας εικόνα και η εικονική χρωμοενδοσκόπηση βοηθούν στην αναγνώριση επίπεδων πρώιμων βλαβών. Αν η ιστολογία είναι αρνητική αλλά η ενδοσκοπική εικόνα ύποπτη, απαιτούνται νέες βαθύτερες βιοψίες ή ενδοσκοπική εκτομή.
Ιστολογικοί τύποι
Το αδενοκαρκίνωμα διακρίνεται συχνά σε εντερικό και διάχυτο τύπο κατά Lauren. Ο εντερικός τύπος σχετίζεται περισσότερο με ατροφία και μεταπλασία. Ο διάχυτος τύπος μπορεί να διηθεί το τοίχωμα χωρίς σαφή μάζα και περιλαμβάνει καρκινώματα με κύτταρα δίκην σφραγιστήρα. Ο ιστολογικός τύπος επηρεάζει τη βιολογική συμπεριφορά και ορισμένες θεραπευτικές αποφάσεις.
Αξονική τομογραφία
Μετά την ιστολογική επιβεβαίωση γίνεται αξονική θώρακος, κοιλίας και πυέλου για αξιολόγηση τοπικής έκτασης, λεμφαδένων και μεταστάσεων. Η αξονική δεν είναι πάντα ακριβής για το βάθος μιας πρώιμης βλάβης, αλλά είναι απαραίτητη για τη συνολική σταδιοποίηση και τον σχεδιασμό της θεραπείας από τη διεπιστημονική ομάδα.
Ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα
Το EUS μπορεί να εκτιμήσει το βάθος διήθησης και τους περιοχικούς λεμφαδένες, ιδιαίτερα όταν εξετάζεται ενδοσκοπική θεραπεία ή η τοπική σταδιοποίηση είναι αβέβαιη. Δεν απαιτείται σε κάθε ασθενή. Η φλεγμονή και η ίνωση μπορεί να προκαλέσουν υπερεκτίμηση ή υποεκτίμηση, γι’ αυτό το αποτέλεσμα ερμηνεύεται μαζί με τις άλλες εξετάσεις.
Διαγνωστική λαπαροσκόπηση
Σε δυνητικά εξαιρέσιμο τοπικά προχωρημένο καρκίνο μπορεί να γίνει διαγνωστική λαπαροσκόπηση για ανίχνευση μικρών περιτοναϊκών μεταστάσεων που δεν φαίνονται στην αξονική. Μπορεί επίσης να ληφθεί περιτοναϊκό υγρό για κυτταρολογία. Η διαδικασία αποτρέπει μη ωφέλιμη μεγάλη χειρουργική επέμβαση όταν υπάρχει κρυφή μεταστατική νόσος.
Μοριακοί δείκτες
Σε προχωρημένη νόσο ελέγχονται βιοδείκτες που καθοδηγούν στοχευμένη θεραπεία ή ανοσοθεραπεία. Συχνά περιλαμβάνονται HER2, PD-L1, μικροδορυφορική αστάθεια ή ανεπάρκεια επιδιόρθωσης DNA και, σε κατάλληλο πλαίσιο, CLDN18.2. Ο έλεγχος πρέπει να γίνεται σε επαρκές αντιπροσωπευτικό υλικό, επειδή η θεραπεία βασίζεται τόσο στο στάδιο όσο και στη βιολογία του όγκου.
Πρώιμος καρκίνος και ESD
Ορισμένοι πρώιμοι γαστρικοί καρκίνοι με πολύ χαμηλό κίνδυνο λεμφαδενικών μεταστάσεων μπορούν να αφαιρεθούν ενδοσκοπικά. Η ESD επιτρέπει αφαίρεση σε ένα τεμάχιο και ακριβή αξιολόγηση βάθους, ορίων, διαφοροποίησης και λεμφαγγειακής διήθησης. Αν η εκτομή δεν πληροί τα κριτήρια ριζικότητας, μπορεί να χρειαστεί συμπληρωματική χειρουργική θεραπεία.
Χειρουργική θεραπεία
Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί βασική θεραπεία για εντοπισμένο εξαιρέσιμο καρκίνο που δεν είναι κατάλληλος για ενδοσκοπική εκτομή. Ανάλογα με τη θέση και την έκταση γίνεται υφολική ή ολική γαστρεκτομή με κατάλληλο λεμφαδενικό καθαρισμό. Η εμπειρία του κέντρου επηρεάζει τις επιπλοκές, την ογκολογική πληρότητα και τη μακροχρόνια έκβαση.
Περιεγχειρητική χημειοθεραπεία
Σε αρκετούς ασθενείς με τοπικά προχωρημένο αλλά εξαιρέσιμο αδενοκαρκίνωμα χορηγείται χημειοθεραπεία πριν και μετά το χειρουργείο. Στόχος είναι η συρρίκνωση της νόσου, η αντιμετώπιση μικροσκοπικών μεταστάσεων και η αύξηση της πιθανότητας μακροχρόνιου ελέγχου. Η επιλογή σχήματος γίνεται από ογκολογική ομάδα με βάση το στάδιο, τη γενική κατάσταση και τα συνοδά νοσήματα.
Ακτινοθεραπεία
Η ακτινοθεραπεία δεν χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο σε όλους. Μπορεί να ενταχθεί σε επιλεγμένα μετεγχειρητικά ή παρηγορικά σχήματα, ανάλογα με τα χειρουργικά όρια, την έκταση των λεμφαδένων και τις προηγούμενες θεραπείες. Σε αιμορραγία ή πόνο από προχωρημένη νόσο μπορεί να προσφέρει συμπτωματική ανακούφιση.
Μεταστατική νόσος
Στη μεταστατική νόσο η θεραπεία είναι συστηματική και στοχεύει στην παράταση επιβίωσης, στον έλεγχο συμπτωμάτων και στη διατήρηση ποιότητας ζωής. Χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία και στοχευμένοι παράγοντες επιλέγονται με βάση HER2, PD-L1, MSI ή dMMR, CLDN18.2 και άλλους βιοδείκτες. Η στρατηγική επανεκτιμάται με απεικόνιση, κλινική ανταπόκριση και ανοχή.
Αιμορραγία και απόφραξη
Προχωρημένος όγκος μπορεί να προκαλεί αιμορραγία, αναιμία, επίμονο έμετο ή απόφραξη της εξόδου του στομάχου. Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει ενδοσκοπική αιμόσταση, ακτινοθεραπεία, stent, χειρουργική παράκαμψη ή άλλες παρηγορικές παρεμβάσεις. Η επιλογή γίνεται με βάση την πρόγνωση, τη λειτουργική κατάσταση και τους στόχους του ασθενούς.
Διατροφική υποστήριξη
Η απώλεια βάρους και η σαρκοπενία είναι συχνές και επηρεάζουν την αντοχή στη θεραπεία. Η διατροφική αξιολόγηση πρέπει να γίνεται από την αρχή. Μικρά συχνά γεύματα, τροφές υψηλής ενεργειακής και πρωτεϊνικής πυκνότητας και ειδικά συμπληρώματα μπορεί να είναι απαραίτητα. Σε απόφραξη ή σοβαρή δυσφαγία χρειάζεται εξατομικευμένο σχέδιο εντερικής ή παρεντερικής υποστήριξης.
Μετά από γαστρεκτομή
Μετά από υφολική ή ολική γαστρεκτομή χρειάζονται μικρά συχνά γεύματα και προσαρμογή στην ταχύτερη διέλευση. Μπορεί να εμφανιστούν dumping syndrome, απώλεια βάρους και ελλείψεις σιδήρου, φυλλικού οξέος, ασβεστίου και βιταμίνης Β12. Μετά από ολική γαστρεκτομή η Β12 χρειάζεται συνήθως μακροχρόνια αναπλήρωση.
Παρακολούθηση μετά τη θεραπεία
Η παρακολούθηση περιλαμβάνει κλινική εξέταση, έλεγχο συμπτωμάτων, θρέψη, εξετάσεις αίματος και απεικόνιση ανάλογα με το στάδιο. Η ενδοσκόπηση χρησιμοποιείται επιλεκτικά, ιδιαίτερα μετά από ενδοσκοπική θεραπεία ή μερική γαστρεκτομή. Νέα απώλεια βάρους, πόνος, επίμονος έμετος, αιμορραγία ή δυσφαγία χρειάζονται άμεση επανεκτίμηση.
Πρόληψη
Η πρόληψη βασίζεται στην ανίχνευση και εκρίζωση H. pylori, στη διακοπή καπνίσματος και στη σωστή παρακολούθηση προκαρκινικών καταστάσεων. Ασθενείς με εκτεταμένη ατροφική γαστρίτιδα, εντερική μεταπλασία ή ισχυρό οικογενειακό ιστορικό χρειάζονται εξατομικευμένη επιτήρηση. Δεν εφαρμόζεται γενικός ενδοσκοπικός έλεγχος σε όλους, αλλά στοχευμένη στρατηγική σε ομάδες υψηλού κινδύνου.
Συχνά λάθη
Συχνό λάθος είναι η μακροχρόνια αντιμετώπιση επίμονης δυσπεψίας χωρίς γαστροσκόπηση όταν υπάρχουν σημεία συναγερμού. Άλλο λάθος είναι η υποεκτίμηση αρνητικής επιφανειακής βιοψίας όταν η ενδοσκοπική εικόνα παραμένει ύποπτη. Η θεραπεία πρέπει να αποφασίζεται από διεπιστημονική ομάδα και να βασίζεται σε πλήρη σταδιοποίηση και βιοδείκτες.
Καρκίνος στομάχου στην Κοζάνη
Η σωστή διαδρομή ξεκινά με έγκαιρη γαστροσκόπηση, επαρκείς βιοψίες και οργανωμένη σταδιοποίηση. Στο ιατρείο του Σκόρδα Νικ. Κωνσταντίνου στην Κοζάνη, η αρχική διερεύνηση και παραπομπή οργανώνονται με βάση την ενδοσκοπική εικόνα, την ιστολογία και τα σημεία συναγερμού. Το άρθρο είναι ενημερωτικό και δεν αντικαθιστά εξατομικευμένη ογκολογική ή επείγουσα ιατρική φροντίδα.
Διεπιστημονική ομάδα και θεραπευτικός σχεδιασμός
Κάθε νέο περιστατικό πρέπει να συζητείται σε ογκολογικό συμβούλιο με γαστρεντερολόγο, χειρουργό, παθολόγο ογκολόγο, ακτινοθεραπευτή, ακτινολόγο, παθολογοανατόμο και διαιτολόγο. Η σειρά των θεραπειών, η ανάγκη προεγχειρητικής χημειοθεραπείας και η επιλογή ενδοσκοπικής ή χειρουργικής αντιμετώπισης δεν πρέπει να αποφασίζονται αποσπασματικά. Η ηλικία μόνη της δεν αποκλείει θεραπεία· αξιολογούνται λειτουργική κατάσταση, θρέψη, συνοδά νοσήματα και προτιμήσεις.
Η ενημέρωση πρέπει να περιλαμβάνει στόχο θεραπείας, αναμενόμενο όφελος, πιθανές επιπλοκές και εναλλακτικές. Η έγκαιρη υποστηρικτική φροντίδα για πόνο, ναυτία, αναιμία, διατροφή και ψυχολογική επιβάρυνση βελτιώνει την ποιότητα ζωής και μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να ολοκληρώσει την ογκολογική θεραπεία.
Διεπιστημονική ομάδα και θεραπευτικός σχεδιασμός
Κάθε νέο περιστατικό πρέπει να συζητείται σε ογκολογικό συμβούλιο με γαστρεντερολόγο, χειρουργό, παθολόγο ογκολόγο, ακτινοθεραπευτή, ακτινολόγο, παθολογοανατόμο και διαιτολόγο. Η σειρά των θεραπειών, η ανάγκη προεγχειρητικής χημειοθεραπείας και η επιλογή ενδοσκοπικής ή χειρουργικής αντιμετώπισης δεν πρέπει να αποφασίζονται αποσπασματικά. Η ηλικία μόνη της δεν αποκλείει θεραπεία· αξιολογούνται λειτουργική κατάσταση, θρέψη, συνοδά νοσήματα και προτιμήσεις.
Η ενημέρωση πρέπει να περιλαμβάνει στόχο θεραπείας, αναμενόμενο όφελος, πιθανές επιπλοκές και εναλλακτικές. Η έγκαιρη υποστηρικτική φροντίδα για πόνο, ναυτία, αναιμία, διατροφή και ψυχολογική επιβάρυνση βελτιώνει την ποιότητα ζωής και μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να ολοκληρώσει την ογκολογική θεραπεία.
Διεπιστημονική ομάδα και θεραπευτικός σχεδιασμός
Κάθε νέο περιστατικό πρέπει να συζητείται σε ογκολογικό συμβούλιο με γαστρεντερολόγο, χειρουργό, παθολόγο ογκολόγο, ακτινοθεραπευτή, ακτινολόγο, παθολογοανατόμο και διαιτολόγο. Η σειρά των θεραπειών, η ανάγκη προεγχειρητικής χημειοθεραπείας και η επιλογή ενδοσκοπικής ή χειρουργικής αντιμετώπισης δεν πρέπει να αποφασίζονται αποσπασματικά. Η ηλικία μόνη της δεν αποκλείει θεραπεία· αξιολογούνται λειτουργική κατάσταση, θρέψη, συνοδά νοσήματα και προτιμήσεις.
Η ενημέρωση πρέπει να περιλαμβάνει στόχο θεραπείας, αναμενόμενο όφελος, πιθανές επιπλοκές και εναλλακτικές. Η έγκαιρη υποστηρικτική φροντίδα για πόνο, ναυτία, αναιμία, διατροφή και ψυχολογική επιβάρυνση βελτιώνει την ποιότητα ζωής και μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να ολοκληρώσει την ογκολογική θεραπεία.
Διεπιστημονική ομάδα και θεραπευτικός σχεδιασμός
Κάθε νέο περιστατικό πρέπει να συζητείται σε ογκολογικό συμβούλιο με γαστρεντερολόγο, χειρουργό, παθολόγο ογκολόγο, ακτινοθεραπευτή, ακτινολόγο, παθολογοανατόμο και διαιτολόγο. Η σειρά των θεραπειών, η ανάγκη προεγχειρητικής χημειοθεραπείας και η επιλογή ενδοσκοπικής ή χειρουργικής αντιμετώπισης δεν πρέπει να αποφασίζονται αποσπασματικά. Η ηλικία μόνη της δεν αποκλείει θεραπεία· αξιολογούνται λειτουργική κατάσταση, θρέψη, συνοδά νοσήματα και προτιμήσεις.
Η ενημέρωση πρέπει να περιλαμβάνει στόχο θεραπείας, αναμενόμενο όφελος, πιθανές επιπλοκές και εναλλακτικές. Η έγκαιρη υποστηρικτική φροντίδα για πόνο, ναυτία, αναιμία, διατροφή και ψυχολογική επιβάρυνση βελτιώνει την ποιότητα ζωής και μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να ολοκληρώσει την ογκολογική θεραπεία.
Διεπιστημονική ομάδα και θεραπευτικός σχεδιασμός
Κάθε νέο περιστατικό πρέπει να συζητείται σε ογκολογικό συμβούλιο με γαστρεντερολόγο, χειρουργό, παθολόγο ογκολόγο, ακτινοθεραπευτή, ακτινολόγο, παθολογοανατόμο και διαιτολόγο. Η σειρά των θεραπειών, η ανάγκη προεγχειρητικής χημειοθεραπείας και η επιλογή ενδοσκοπικής ή χειρουργικής αντιμετώπισης δεν πρέπει να αποφασίζονται αποσπασματικά. Η ηλικία μόνη της δεν αποκλείει θεραπεία· αξιολογούνται λειτουργική κατάσταση, θρέψη, συνοδά νοσήματα και προτιμήσεις.
Η ενημέρωση πρέπει να περιλαμβάνει στόχο θεραπείας, αναμενόμενο όφελος, πιθανές επιπλοκές και εναλλακτικές. Η έγκαιρη υποστηρικτική φροντίδα για πόνο, ναυτία, αναιμία, διατροφή και ψυχολογική επιβάρυνση βελτιώνει την ποιότητα ζωής και μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να ολοκληρώσει την ογκολογική θεραπεία.
Διεπιστημονική ομάδα και θεραπευτικός σχεδιασμός
Κάθε νέο περιστατικό πρέπει να συζητείται σε ογκολογικό συμβούλιο με γαστρεντερολόγο, χειρουργό, παθολόγο ογκολόγο, ακτινοθεραπευτή, ακτινολόγο, παθολογοανατόμο και διαιτολόγο. Η σειρά των θεραπειών, η ανάγκη προεγχειρητικής χημειοθεραπείας και η επιλογή ενδοσκοπικής ή χειρουργικής αντιμετώπισης δεν πρέπει να αποφασίζονται αποσπασματικά. Η ηλικία μόνη της δεν αποκλείει θεραπεία· αξιολογούνται λειτουργική κατάσταση, θρέψη, συνοδά νοσήματα και προτιμήσεις.
Η ενημέρωση πρέπει να περιλαμβάνει στόχο θεραπείας, αναμενόμενο όφελος, πιθανές επιπλοκές και εναλλακτικές. Η έγκαιρη υποστηρικτική φροντίδα για πόνο, ναυτία, αναιμία, διατροφή και ψυχολογική επιβάρυνση βελτιώνει την ποιότητα ζωής και μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να ολοκληρώσει την ογκολογική θεραπεία.
Διεπιστημονική ομάδα και θεραπευτικός σχεδιασμός
Κάθε νέο περιστατικό πρέπει να συζητείται σε ογκολογικό συμβούλιο με γαστρεντερολόγο, χειρουργό, παθολόγο ογκολόγο, ακτινοθεραπευτή, ακτινολόγο, παθολογοανατόμο και διαιτολόγο. Η σειρά των θεραπειών, η ανάγκη προεγχειρητικής χημειοθεραπείας και η επιλογή ενδοσκοπικής ή χειρουργικής αντιμετώπισης δεν πρέπει να αποφασίζονται αποσπασματικά. Η ηλικία μόνη της δεν αποκλείει θεραπεία· αξιολογούνται λειτουργική κατάσταση, θρέψη, συνοδά νοσήματα και προτιμήσεις.
Η ενημέρωση πρέπει να περιλαμβάνει στόχο θεραπείας, αναμενόμενο όφελος, πιθανές επιπλοκές και εναλλακτικές. Η έγκαιρη υποστηρικτική φροντίδα για πόνο, ναυτία, αναιμία, διατροφή και ψυχολογική επιβάρυνση βελτιώνει την ποιότητα ζωής και μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να ολοκληρώσει την ογκολογική θεραπεία.
Διεπιστημονική ομάδα και θεραπευτικός σχεδιασμός
Κάθε νέο περιστατικό πρέπει να συζητείται σε ογκολογικό συμβούλιο με γαστρεντερολόγο, χειρουργό, παθολόγο ογκολόγο, ακτινοθεραπευτή, ακτινολόγο, παθολογοανατόμο και διαιτολόγο. Η σειρά των θεραπειών, η ανάγκη προεγχειρητικής χημειοθεραπείας και η επιλογή ενδοσκοπικής ή χειρουργικής αντιμετώπισης δεν πρέπει να αποφασίζονται αποσπασματικά. Η ηλικία μόνη της δεν αποκλείει θεραπεία· αξιολογούνται λειτουργική κατάσταση, θρέψη, συνοδά νοσήματα και προτιμήσεις.
Η ενημέρωση πρέπει να περιλαμβάνει στόχο θεραπείας, αναμενόμενο όφελος, πιθανές επιπλοκές και εναλλακτικές. Η έγκαιρη υποστηρικτική φροντίδα για πόνο, ναυτία, αναιμία, διατροφή και ψυχολογική επιβάρυνση βελτιώνει την ποιότητα ζωής και μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να ολοκληρώσει την ογκολογική θεραπεία.
Χρήσιμες εσωτερικές συνδέσεις
Συχνές ερωτήσεις
Ποια εξέταση διαγιγνώσκει τον καρκίνο του στομάχου;
Η γαστροσκόπηση με πολλαπλές βιοψίες.
Ποια είναι τα βασικά σημεία συναγερμού;
Απώλεια βάρους, αναιμία, μαύρα κόπρανα, αιματέμεση, επίμονος έμετος και δυσφαγία.
Μπορεί να αφαιρεθεί ενδοσκοπικά;
Ορισμένοι πολύ πρώιμοι καρκίνοι μπορούν να αντιμετωπιστούν με ESD όταν πληρούν αυστηρά κριτήρια.
Πότε χρειάζεται χειρουργείο;
Σε εντοπισμένη εξαιρέσιμη νόσο που δεν είναι κατάλληλη για ενδοσκοπική θεραπεία.
Γιατί γίνονται μοριακές εξετάσεις;
Για επιλογή στοχευμένων θεραπειών ή ανοσοθεραπείας.
Πώς μειώνεται ο κίνδυνος;
Με εκρίζωση H. pylori, διακοπή καπνίσματος και παρακολούθηση προκαρκινικών καταστάσεων.
Κλείστε ραντεβού
Σκόρδας Νικ. Κωνσταντίνος
Γαστρεντερολόγος – Επεμβατικός Ενδοσκόπος – Ηπατολόγος
Μεγάλου Αλεξάνδρου 15, Κοζάνη
Τηλέφωνο: 2461 401400
Κινητό: 6947 778665
Email: skordasgastro@gmail.com